NSK Boksen Nijmegen

NSK Boksen Nijmegen

Nederlandse Studenten Kampioenschappen (NSK). Finales Zaterdag 5 juni 2010, Universitair Sportcentrum te Nijmegen

Nijmegen, hometown van Willy van Haaren, die nauwelijks te spreken valt. Als ik naar de kleedkamer loop, brengt hij net een van zijn boksers naar de ring. Kijk ik daar naar hem uit, dan is hij zelf in de kleedkamer, aan het inslaan met weer een ander van zijn elf wedstrijdboksers. Daarbij is hij ook nog deel van de organisatie en penningmeester, secretaris en trainer bij zijn eigen boksvereniging NABA Boxing Nijmegen. Drukdrukdruk, en efficiënt. De zaak in Nijmegen marcheert, en de zaak marcheert zelfs uitstekend. NABA heeft subsidies van de gemeente gekregen, niet alleen voor het boksen, ook voor alles wat er een beetje bij komt kijken. Agressiebeheersing, moeilijke jongeren, dat werk. Eigenlijk een uitbreiding van wat al in het bokstrainen zit. Willy bouwt wat moois op in Nijmegen, en dat doet hij samen met de andere mensen van NABA. Maar toch, hoe gaat dat met een boksschool, vaak is er één trainer die het kloppend hart van de school is.

Zie die eens te vervangen. Dat kan niet. Gaat die ene trainer weg, en komt er een andere, dan verandert er veel. Niemand is vervangbaar.

Daar denkt Evert Eijndhoven, trainer bij Boksclub Drachten en met zijn vader de oprichter ervan, over na. Want Evert gaat weg. In april meldde hij op de website van de boksclub: “… het ingrijpende nieuws: na lang overleg en diep beraad met mezelf heb ik besloten aan het einde van dit seizoen te stoppen als voorzitter en als trainer van de boksvereniging Drachten. Ik heb dan ruim 35 jaar deel uitgemaakt van “onze club” en vind het tijd worden, dat ik meer voor mijn gezin beschikbaar ben.”

De gevolgen zijn meteen merkbaar. Van drie trainingsavonden gaat BC Drachten terugschakelen naar twee, Mohamed Mashati Hamadani moet die als vooralsnog de enige trainer gaan draaien. Iedereen van de club begrijpt het besluit, maar daarom vinden ze het nog wel erg. Vandaag is wedstrijdbokser Marina Harens met Evert op de studentkampioenschappen, voor een prestatiewedstrijd tegen Lisanne Vaalburg (Teus de Kruyf).

Marina is brandweervrouw in Groningen. In oktober vorig jaar heeft ze haar laatste wedstrijd gedaan maar ze werd gevraagd voor vandaag. Niet zomaar. Ze heeft een judo-achtergrond (zwarte band) en bokst wedstrijden sinds ze in ongeveer 2003 bij BC Drachten kwam. Altijd met Evert aan de ring, vertelt ze, net als vandaag: “Ik heb een goede trainer achter me staan in wie ik vertrouwen heb. Het is nog nooit nodig geweest dat hij de handdoek gooide maar ik weet dat hij het doet als het nodig is.” En hoe moet dan nu verder met de wedstrijden? Verkassen naar een andere boksschool wil ze liever niet. Al weet ze ook: als brandweervrouw draait ze onregelmatige diensten en straks is er slechts één trainingsavond over bij BC Drachten. Maar Evert stopt echt, herhaalt hij.

Intussen heb ik Jo de Vrieze ontmoet, de Belgische trainer die op Cuba woont en werkt. Hij is even in Nederland. Jo praat vijf kwartier in een uur en blijft er ontspannen bij kijken. Er hangt iets in de lucht, dat is wel duidelijk. Willy van Haaren in een flits van een seconde: “Ik heb het van hem geleerd.” Jo lacht. Hij heeft een hele tijd met haviksogen naar het boksen staan te kijken, maar daarover zegt hij helaas weinig.

In de kleedkamer van de NABA Boksers tref ik eindelijk Willy van Haren even, nog altijd multitasking. Hij doet de nazorg voor Stijn Kleijnen (wedstrijd verloren) door met pads op zijn hoofd te slaan, wat Stijn zichtbaar goed doet. Willy stuurt de campustelevisie de goede kant op, heeft een woordje voor deze en een vermaning voor die en gaat dan onvermoeibaar inslaan met Mingus Daanen.

Ik zit op het kleedkamerbankje het verbijsterd aan te zien. Wat slaat die Mingus hard. En raak ook, want naast me zegt iemand dat hij tot nu toe 11 wedstrijden gedaan heeft en slechts eentje heeft verloren. Hij is student aan de akademie voor lichamelijke opvoeding, en zal dus leraar worden. Hij kan later vast goed orde houden. Op het NK was hij er niet. “Te druk met school”, zegt Mingus. En nee, voor profbokser worden voelt hij niets.

Willy heeft na Mingus nog drie boksers die op deze middag in de ring komen. Ze doen het vrij goed, al heeft niemand nog zoveel titels als de elfvoudig Nederlands kampioen Orhan Oztürk die er vanmiddag ook is. Het boksen bloeit in Nijmegen en dat wordt alleen meer, als het aan Willy van Haaren ligt. Maar ik ben zeer benieuwd hoe het verder in Drachten zal gaan.

Bron: http://www.hoekvrouw.nl/

Deel met vrienden